Co2 + H2o --- H2Co3 --- H+ + HCo 3- --- H2Co3 --- Co2 + H2o
دفع از ریه ها در سطح ریوی حمل در خون در سطح سلولی
اسیدوز متابولیک:
زمانی ایجاد می شود که سایر اسیدهای موجود در خون نظیر اسید لاکتیک، پروئیک و سالسیلیک، سولفوریک و سیتریک در خون افزایش یابد. علل بروز آن شامل احتباس اسید به واسطه خوردن مواد اسیدی، مواد سازنده اسید، (مثل آسپرین، متانول و ...) احتباس اسید به دلیل ساخته شدن اسیدهای متابولیک (هایپرتیروئیدسیم، اسیدوز لاکتیک، شوک) احتباس اسید به دلیل استفاده بدن از روشهای متابولیک غیرطبیعی یا ناقص (کتواسیدوز دیابتی، کتواسیدوز الکتیک، کتواسیدوز ناشی از گرسنگی) احتباس اسید به دلیل اختلال در تخلیه اسید از بدن (نارسایی اولیگوریک کلیه، اسیدوز توبولی، هایپوولمی شدید) کاهش بیکربنات بصورت اولیه (اسهال شدید، استفراغ محتویات روده کوچک و...) است.
علائم: شامل کاهش غلظت یون بیکربنات کمتر از 22mel/Lit، هایپرونتیلاسیون جبرانی، سردرد، دردهای شکمی، هایپرکالمی، تیرگی شعور، گیجی، سطح هوشیاری پائین، خواب آلودگی، آریتمی و کما است.
تشخیصهای پرستاری:
1- تغییر در غشاء موکوسی دهان به علت هایپرونتیلاسیون
2- درد شکمی
3- اختلال در تعادل الکترولیتها (هایپرکالمی)
4- کاهش برون ده قلبی
5- کاهش سطح هوشیاری
اقدامات پرستاری در تشخیص پرستاری تغییر در غشاء موکوسی دهان به علت هایپرونتیلاسیون:
1- الف: مخاط دهان بیمار را در هر شیفت از نظر خشکی بررسی کنید.
ب: جهت کاهش خشکی دهان بیمار را در هر شیفت در صورت لزوم با سرم N/S دهانشویه دهید.
ج: دهان نوزاد را با پنبه آغشته به آب مرطوب کنید.
د: از مالیدن موادی نظیر گلیسیرین،آبلیمو به لبها که اثرات خشک کننده، تحریک روی دهان دارند بپرهیزند.
ه: لبهای نوزاد را توسط وازلین، پماد A+D و یا روغنهای معدنی چرب کنید.
ی: سرم تراپی طبق دستور
پ: از آسیبهای دهانی کشت بگیرید.
ت: در صورت بروز علائم و نشانه های استئوماتیت نظیر التهاب یا زخم موکوسی دهان، لکوپاتی، دیسفاژی و بزاق غلیظ با پزشک مشورت کنید.
اقدامات پرستاری در تشخیص پرستاری کاهش سطح هوشیاری
5- الف: نتایج آزمایشات ABG, K, Na, P, Cr Bun- Cu, BS-CBC آنزیمهای کبدی، کامل ادرار، سمیت دارویی پلاسما، CT scan , CxRay و سایر موارد تشخیصی را مورد بررسی قرار دهید.
ب: توجه نوزاد را به محیط و اطرافیان بسنجید.
ج: کلیه مراقبتهای خاص در رابطه با اختلال موجود در هر یک از سیستمهای گرفتار را به انجام برسانید. برای مثال تغییر در پرفوزیون بافتها نظیر بافت مغز و کاهش برون ده قلبی و ...
د: از خانواده نوزاد بخواهید با او ارتباط کلامی و لمس برقرار کنند.
پ: بیمار را لمس کنید.
ت: پاسخ بیمار را نسبت به تحریکات دردناک و بدون درد بسنجید.
ث: مراقبت نوزاد را از نظر بروز صدمه و تروما بعمل آورید.
چ: تحریکات محیطی را در حد اعتدال حفظ کنید.
ه: حرکات چشمها و رفلکس مردمکها را نسبت به نور بررسی کنید.
اسیدوز تنفسی:
در صورتی که به هر علتی ریه ها نتوانند Co2 را دفع کنند میزان اسید کربنیک خون افزایش می یابد Pac02 از 45cmHg بالاتر رود اسیدوز تنفسی ایجاد می گردد. علت اصلی آن شامل کاهش تبادلات گازی، اختلال در عملکرد عصبی، عضلانی و تضعیف مکانیزمهای عصبی تنفس در ساقه مغز است. علائم بالینی آن شامل افزایش Paco2، گیجی و عدم شناسایی زمان و مکان و فرد، ICP بالا، سردرد؛ تاکیکاردی، هیپرکالمی خفیف، آریتمی قلبی، کاهش سطح هوشیاری و خواب آلودگی است.
تشخیصهای پرستاری در اسیدوز تنفسی:
1- الگوی نامناسب و غیرموثر تنفسی
2- اختلال در تعادل الکترولیتها (هالیرکالمی)
3- اختلال در تبادلات گازی
4- کاهش برون ده قلبی
5- تغییر در پرفوزیون بافتی
6- کاهش سطح هوشیاری
اقدامات پرستاری در الگوی نامناسب و غیر موثر تنفسی:
1- الف: به منظوری کاهش فشار دیافراگم به قفسه سینه، اقداماتی را جهت کاهش تجمع گاز و مایع در معده و روده ها به عمل آورید.
2- ب: در صورت تداوم علائم و نشانه های اختلال در تبادلات گازی (کانفیوژن، ناآرامی، تحریک پذیری و سیانوز و کاهش Pao2 و افزایش Paco2) با پزشک مشورت کنید.
3- ت: بیمار را در وضعیت نیمه نشسته قرار دهید.
1- ج: از فیزیوتراپی تنفسی از ریه ها و تغییر پوزیشن استفاده کنید.
3- الف: طبق دستور به بیمار اکسیژن دهید.
ب: فیزیوترای تنفسی ریه ها وتغییر پوزیشن و مرطوب کردن هوای دمی توسط بخور
پ: پوزیشن نیمه نشسته
ت: اقداماتی جهت کاهش دیستانسیون شکمی به منظور کاهش فشار دیافراگم روی قفسه سینه
ج: در صورت نیاز ترشحات بیمار را ساکشن کنید.
د: در صورت نیاز و داشتن علائم رادیوگرافی مبنی بر پنوموتراکس، چست تیوب (chest – tube) گذاشته شود.
ه: در صورت بدتر شدن علائم و نشانه های اختلال در تبادلات گازی با پزشک مشورت کنید. (افت SPo2 و تاکیکاردی و برادی پنه سریعاً گزارش شود).
ی: علائم و نشانه های تنفسی نامطلوب از جمله تاکی پنه و دیس پنه و رتراکسیون بین دنده ای نداشته باشد.
توجهات پرستاری در نوزادی که اینتوبه است.
موارد لوله گذاری: اگر مکونیوم وجود دارد و طفل از نظر تنفس ویاتون عضلانی و یا تعداد ضربان قلب دچار افت باشد.
- اگر تهویه با فشار مثبت توسط بگ و ماسک پیشرفت قابل قبولی فراهم نکرده و یا حرکت خوبی در قفسه سینه ایجاد نکرده است یا بیش از چند دقیقه طول خواهد کشید.
- اگر فشردن قفسه سینه لازم باشد لوله گذاری می تواند هماهنگی بین تهویه و فشردن قفسه سینه را تسهیل کند و میزان تاثیر هم تهویه با فشار مثبت را به حداکثر برساند.
- اگر ا پی نفرین برای تحریک قلب لازم باشد یکی از راههای تجویز تزریق مستقیم داخل تراشه است.
|
|
انتخاب سایز مناسب لوله:
وزن (گرم) سایز لوله (قطر داخلی) سایر کاتترساکشن
<100 2/5 mm 5 یا 6
1000-2000 3mm 6 یا 8
2000-3000 3/5mm 8
>3000 3/5-4mm 8 یا 10
طول لوله: وزن نوزاد + 6 = طول لوله که گوشه لب fix میشود.
تشخیص های پرستاری:
1- تنفس ناموثر از طریق راههای هوایی
2- پاکسازی ناموثر راه هوایی
3- اختلال در تبادلات گازی
4- احتمال بروز صدمه و تروما
5- تغییر در غشاء موکوسی دهان
6- احتمال بروز عفونت
7- تنظیم درجه حرارت بدن (کاهش درجه حرارت بدن)
اقدمات پرستاری در پاکسازی ناموثر راه هوایی:
الف: تغییر پوزیشن و ماساژ جلدی و فیزیوتراپی ریه هر 2-1 ساعت جهت تسریع در تبادلات گازی و بهبود (اکسیژناسیون و بهبود پرفیوژن بافتی و رقیق شدن ترشحات
ب: استفاده از بخور مرطوب جهت ایجاد هوای دمی مرطوب جهت رقیق شدن ترشحات
پ: در صورت نیاز استفاده از ساکشن ترشحات به مدت 10-7 که به صورت دورانی انجام می شود.
اقدامات پرستاری جهت حفظ درجه حرارت بدن
چون نوزادانی که نیازمند تهویه مکانیکی هستند غالباً باید بدون لباس باشند تا به درستی بررسی و مانیتورینگ شوند.
الف: استفاده از انکیباتورهای دوجداره
ب: استفاده از گرم کننده های تا شی و لامپ های حرارتی
ج: دور کردن تخت نوزاد از کنار پنجره و وسایل سرمایی
د: کنترل درجه حرارت هر 2 ساعت
ه: عدم تماس نوزاد با دیواره های سر از جمله ترازو و کاست XRay
سندرم RDS (Respiratory Distress Syndrome)
سندرم زجر تنفسی نوزاد یا بیماری غشاء هیالن (HMD) یک اختلال ریوی است که به طور عمده نوزادان نارس را مبتلا می سازد و باعث افزایش مشکلات تنفسی میشود. زجر تنفسی به علت کمبود سورفاکتان ریوی (که بطور طبیعی در ریه های رسیده وجود دارد) ایجاد میشود. این ماده کشش سطحی داخل کیسه های هوایی را کاهش می دهد و باعث می شود براحتی پر از هوا شوند. در RDS کیسه های هوایی کلابه میشوند (آتلکتازی) و مانع تنفس مناسب نوزاد می گردد.
علائم: تاکی پنه، حرکات تنفس غیرمعمول، توکشیدگی عضلات بین دنده ای، کوتاهی تنفس و ناله حین تنفس، لرزش پره های بینی، ایست تنفسی، سیانوز پوست و غشاهای مخاطی، ادم دستها و پاها
|
6- کاهش حجم مایعات بدن 7- درد قفسه سینه 8- تغذیه کمتر از نیاز بدن 9- احتمال بروز عفونت 10- کاهش سطح هوشیاری
|
1- افزایش درجه حرارت بدن
2- اضطراب و ترس
3- اختلال در تبادلات گازی
4- الگوی نامناسب تنفس
5- پاکسازی غیرموثر راه هوایی
اقدامات پرستاری در رابطه با احتمال بروز عفونت:
الف: از روش صحیح شستشوی دستها استفاده کنید. (قبل و بعد از کارکردن با نوزاد)
ب: نوزاد را از سایر نوزادها بخصوص موارد عفونی حفظ و جدا کنید.
ج: نوزاد را از نظر حفظ مناسب بهداشت دهان مورد توجه قرار دهید.
د: تغییر پوزیشن و ماساژ جلدی نوزاد جهت جلوگیری از آسیب جلدی و تحریک ترشحات ریوی
اقدامات پرستاری در رابطه با افزایش درجه حرارت بدن:
الف: درجه حرارت بدن نوزاد را هر 2 ساعت کنترل کنید.
ب: نوزاد را پاشویه کرده یا حمام در تخت دهید.
ج: لباسها و روانداز نوزاد را براساس گرمای محیط انتخاب کنید.
د: میزان جذب و دفع مایعات را اندازه گیری کنید.
ه: هوای اتاق را تهویه کنید.
د: در صورت تجویز آنتی بیوتیکها و داروی تب بر از نوزاد کشت خون بعمل آورید.
ی: ترشحات ریوی نوزاد را تخلیه کنید.
پ: کلیه کاتترهای متصل به نوزاد را از نظر بروز علائم فلبیت یا عفونت مشاهده کنید.
ج: در صورت بالاتر باقی ماندن درجه حرارت از 8/37 با پزشک مشورت کنید.
پنومونی:
یکی از روندهای التهابی در پارانشیم ریه است که به دنبال عفونتهای باکتریایی هوازی و بی هوازی، ویروسها، مایکوپلاسموز، قارچها، ریکتزیاها، انگل ها، آسپیراسیون غذا و مایعات، تنفس ذرات و گازهای سمی، عدم تحرک و برونشیت مزمن ایجاد میشود.
علائم: تب، لرز، درد پلور، سرفه، خلط، هموتپزی، دیسپنه، سردرد، خستگی، افزایش ریست تنفس و اسهال
تشخیص های پرستاری:
1- الگوی نامناسب و غیرموثرتنفسی
2- اختلال در تبادلات گازی
3- احتمال بروز عفونت
4- احتمال کاهش سطح هوشیاری
5- احتمال کاهش حجم مایعات بدن
6- تغییر در غشاء موکوسی دهان
اقدامات پرستاری در الگوی نامناسب و غیرموثر تنفسی
حالتی است که بیمار قادر نیست توسط عمل دم ریه ها را به میزان کافی باد کرده در هنگام بازدم تخلیه کند.
الف: ترس و اضطراب نوزاد را با در آغوش گرفتن و نوازش کردن کم کنیم.
ب: اقداماتی در جهت کاهش درد صورت گیرد.
ج: در حضور هایپوونتیلاسیون از آرام بخش مخدر و یا در بیمار تحت ونتیلاتور میزان ریت و PIP را افزایش دهیم.
د: با مانور دادن روی پارامترهای دستگاه ونتیلاتور و دیگر اقدامات اسیدوز آلکالوز را بر طرف نمایید.
اقدامات پرستاری در کاهش حجم مایعات بدن
الف: تهوع و اسهال و استفراغ نوزاد را کنترل کنید
ب: تورگورپوستی را کنترل کرده و مخاطهای موکوسی مرطوب باشند.
د: اثرات درمانی و عوارض سرمها و داروهای الکترولیتی را مورد بررسی قرار دهید.
ه: جذب و دفع مایعات را کنترل می کنید
ایکتر:
از مسائل شایع دوران نوزادی است. حالتی است که به علت افزایش سطح بیلی روبین خونی ایجاد می گردد. (بیلی روبین محصول فرعی حاصل از تجزیه نرمال RBC در کبد است). و باعث میشود پوست و صلبیه چشم نوزاد زرد میشوند.
تشخیص های پرستاری در ایکتر:
1- تغذیه کمتر از نیاز بدن
2- کاهش و افزایش درجه حرارت بدن
3- اختلال در سلامت پوست و بافت
4- احتمال آسیب چشمی
5- اختلال در تعادل مایعات
6- احتمال بروز اسهال
اقدامات پرستاری در اختلال در سلامت پوست و بافت
الف: رعایت فاصله فتوتراپی از سطح بدن (45-50cm و طبق دستور پزشک به 20cm هم میرسد)
ب: کنترل پوست از نظر بثورات جلدی و قرمزی
د: تغییر پوزیشن مکرر هم 2 ساعت جهت جلوگیری از آسیب پوستی و بهبود پرفیوژن بافتی و قرار گرفتن تمام سطوح بدن در معرض نور
ه: از بکار بردن روغن یا لوسیون چرب کننده روی پوست به علت خطرسوختگی پوست باید خودداری کرد.
اقدامات پرستاری در آسیب چشمی:
الف: از پوشش مخصوص روی چشم ها استفاده شود.
ب: پوشش چشم به گونه ای باشد که مانع از مسدود شدن بینی شود و به چشم فشار نیاورد.
ج: در زمان تغذیه و انجام مراقبتهای لازم و لمس نوزاد پوشش چشمی بازشود.
د: قبل از اینکه پوشش چشمی روی چشم های نوزاد قرار گیرد پلک های نوزاد بسته شود و قرینه خشک نگردد.
ه: در هر نوبت پرستاری چشم ها از نظروجود ترشح، افزایش فشار پلک ها یا تحریک قرینه ها مورد بررسی قرار گیرد.
سپسیس Sepsis:
سپسیس بیماری وخیمی است که به علت عفونت شدید جریان خون به وسیله باکتریهایی تولید کننده توکسین ایجاد می شود. علت بروز Sepsis در نوزادان بیشتر استرپتوکوک همولیتیک گروه B واشیریشیاکولی می باشد.
علائم بالینی: تب، ناپایداری دمای بدن، بدحالی، خوب شیرنخوردن، ادم، پوست سرد، رنگ پریدگی، تاکیکاردی، هیپوتانسیون، ترمور، تشنج، تحریک پذیری، تنفس نامنظم، هیپوتون، هیپورفلکس و آپنه و ...
تشخیص های پرستاری:
1- افزایش درجه حرارت بدن
2- تغذیه کمتر از نیاز بدن
3- تغییر در پرفوزیون بافتی
4- الگوی نامناسب تنفسی
5- کنترل عوامل عفونی
6- اختلال در ارتباط میان والدین و نوزاد
اقدامات پرستاری در تغذیه کمتر از نیاز بدن:
الف: قبل از تغذیه نوزاد تحریکات محیطی را کم کنید.
ب: پوزیشن نیمه نشسته به نوزاد بدهید.
ج: در صورت عدم ساکینگ از طریق OGT و NGT تغذیه را ادامه دهید.
د: تهوع و استفراغ را در نوزاد کنترل کنید.
ه: در صورت لزوم تغذیه کامل وریدی TPN را انجام دهید
ی: بعد از تغذیه آروغ نوزاد را بگیرید.
اقدامات پرستاری در کنترل عوامل عفونی اقدامات لازم:
الف: شستشوی دست پرسنل در تماس با نوزاد (قبل و بعد از تماس با نوزاد)
ب: رعایت نکات ایزوله توسط پرسنل و والدین نوزاد
ج: استفاده از وسایل یکبار مصرف (مانند ملافه، کاتترها و وسایل تغذیه و تجهیزات تزریق وریدی)
د: معدوم کردن صحیح ترشحات مانند استفراغ و مدفوع و ...
ه: ضدعفونی کردن وسایل پزشکی قبل از تماس با نوزاد مثل گوشی پزشکی و لارنگوسکوپ و ...
پنوموتراکس:
حضور هوا در فضای پلورال است که منجر به کلایبس کامل ریشه می شود این وضعیت می تواند بدلیل سوراخ شدگی قفسه سینه و یا پارگی بافتهای ریوی نظیر برونشها، برونشیولها و آلوئولها ایجاد شود.
علائم:
تاکی کاردی، دیس پنه، درد شدید ناگهانی روی ناحیه متاثر به هنگام تنفس یا سرفه کردن، عدم تقارن تنفس، حذف یا کاهش صداهای تنفسی روی ناحیه مبتلا، اضطراب، اتساع وریدهای گردن، آمنیزیم زیر جلدی، انحراف لوله تراشه بطرف ناحیه سالم و سیانوز پیشرونده
تشخیص پرستاری:
1- اختلال در تبادلات گازی
الف: کاهش سطح موثر تهویه آلوئولی
ب: افزایش مقاومت راه هوایی و کاهش جریان هوا بدلیل کاهش کمپلیانس ریه
2- احتمال بروز عفونت
اقدامات پرستاری در اختلال در تبادلات گازی:
1- علائم و نشانه های ایجاد یا پیشرفت پنوموتراکس را مورد بررسی قرار دهید.
2- ABG را کنترل کرده و مقادیر غیرطبیعی را گزارش دهید.
3- افزایش مقدار خلط و تغییر در رنگ و بوی آن بررسی و گزارش دهید.
4- پوزیشن نیمه نشسته یا نشسته دهید.
5- هوای دمی را توسط بخور مرطوب کنید.
6- هر 2 ساعت به بیمار تمرینات تنفسی بدهید.
7- در صورت نیاز ترشحات بیمار را ساکشن کنید.
8- در صورت نیاز برای نوزاد Chest tube گذاشته شود.
9- علائم و نشانه های بدکاری چست تیوپ را بررسی و گزارش کنید مثل دیسترس تنفسی – قطع ناگهانی درناژ، حباب سازی شدید در مخزن شیشه ای – آمفیزم زیر جلدی
مکونیال آسپیریشن (M.A)
بیماری وخیمی است و می تواند باعث بیماری شدید و مرگ در نوزادان شود. در بعضی موارد در حالیکه هنوز جنین داخل رحم میباشد مکوینوم دفع میشود. این وضعیت معمولاً وقتی جنین به علت کمبود اکسیژن تحت استرس و فشار است و با افزایش حرکات روده و شل شدن اسفکتر آئوس اتفاق می افتد همینکه مکونیوم وارد مایع آمینوتیک شد امکان دارد که جنین در حین تنفس، مخلوط مکونیوم و مایع آمینوتیک را به داخل ریه ها ببرد. بسته به مقدار و قوام مکونیوم تنفس شده انسداد نسبی یا کامل راه های هوایی رخ می دهد که منجر به تنفس مشکل و کاهش تبادل گازی در ریه ها می گردد.
تشخیصهای پرستاری:
- لکه یا رگه های به رنگ سبز تیره در مایع آمینوتیک یا وجود آشکار مکونیوم در آن
- پوست نوزاد به مکونیوم سبز رنگ آلوده شده
- تنفس مشکل (نوزاد برای نفس کشیدن تقلا می کند)
- سیانوز نوزاد
- تنفس سریع
- عدم تنفس
- تغییرات گردش خون
- احتمال بروز عفونت در چشم و بندناف
- عدم تنفس به دلیل خسته شدن و تنفس های تند
تدابیر پرستاری:
- کنترل نوزاد از نظر علائم حاکی از MAS و اطلاع به پزشک
- لاواژ محتویات معده نوزاد مکونیال با نرمال سالین
- کنترل دقیق وضعیت تنفسی، ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن نوزاد
- کنترل از نظر آپنه و دیسترس تنفسی
- کنترل منظم گازهای خون شریانی
- ساکشن آرام راههای هوایی در صورت لزوم
- اکسیژن تراپی و پایش غلظت اکسیژن خون
- کنترل کارکرد دستگاه تهویه
- فیزیوتراپی تنفسی (قبل از ساکشن)
- بعلت هیپرتانسیون ریوی، ممکن است فشار خون سیستسیک به دلیل کاهش برون ده قلبی کاهش یابد و در نتیجه خطر نارسایی کلیوی وجود دارد لذا جذب و دفع مایعات به طور دقیق کنترل شود.
- وضعیت دادن دقیق به نوزاد جهت پیشگیری از افزایش فشار یا ایجاد وضعیتهای غیر طبیعی در اندامها و ورزش دادن اندامهای غیر فعال برای بهبود گردش خون در آنها
- مراقبت از چشم نوزاد نیز مهم است زیرا رفلکس پلک زدن با داروهای شل کننده عضلانی سرکوب شده است.
- فشردن مثانه در صورتیکه نوزاد قادر به ادرار کردن نباشد.
موارد کلیدی در مراقبت خانواده محور:
- شرکت دادن خانواده ها در خط مشی ها و شیوه های تشخیصی به این دلیل که خانواده جزء ثابت زندگی کودک بوده در حالیکه سیستم های خدماتی و پرسنل حمایت کننده، متغییر میباشند.
- تسهیل مشارکت حرفه ای خانواده در همه سطوح اعم از مراقبت های بیمارستانی، خانه و جامعه که عبارتند از: مراقبت از یک کودک خاص
توسعه، تحقق، ارزیابی و تکامل برنامه
سیاست گذاری
- تبادل اطلاعات کامل و بی طرفانه بین خانواده ها و متخصصین به شیوه حمایتی در تمام مدت.
- شرکت دادن خانواده ها در خط مشی و شیوه های تشخیص و احترام به تفاوت فرهنگی به نقاط قوت و شخصیت در همه خانواده ها که شامل اختلافات قومی، نژادی، روحی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی می باشد.
- تامین خدمات اجتماعی، خانوادگی و بیمارستان و سیستم های حمایتی برای کودکان نیازمند به مراقبت های بهداشتی ویژه و تکاملی و خانواده آنان بطوری که در پاسخ به نیازهای گوناگون خانواده، انعطاف پذیر، در دسترس و جامع باشند.
- درک خانواده ها و کودکان با نگاهی کودکانه، آگاهی از اینکه آنان ماورای نیازهای حمایتی، خدمات تکاملی بهداشتی ویژه، دارای طیف وسیعی از نقاط قوت، علایق و احساسات و آرزوها می باشند.
مراقبت از والدین
اختلال در شکل گیری خانواده در رابطه با بحران وضعیت رشدی، کمبود دانش (تولد نوزاد نارس یا بیمار) و قطع فرایند ارتباط پدری و مادری.
هدف:
خانواده از روند پیشرفت نوزاد اطلاع حاصل کنند.
تدابیر:
به اطلاعاتی اولویت بدهید که به پدر و مادر کمک می کند تا ابعاد مهم مراقبت، نشانه های بهبودی و یا بدتر شدن وضعیت نوزاد را دریابند.
- پدر و مادر را تشویق کنید تا در مورد وضعیت کودک سوال کنند.
- به سوالات پاسخ صحیح بدهید تا بتوانید جلب اعتماد کنید، توضحیات ساده در مورد مراقبت و نحوه پیشرفت ارائه دهید.
- پدر و مادر را تشویق کنید که مکرراً از بخش دیدن کردن و یا با تلفن بتوانند از پشرفت نوزاد خود مطلع شوند. برای بهبود وضعیت جسمی نوزاد او را بغل کرده. لمس کرده و نوزاش کنند.
- بر ابعاد مثبت وضعیت نوزاد تاکید کنید تا امید را در والدین تقویت کنید.
- خواهر و برادر را تشویق کنید تا در صورت امکان از نوزاد ملاقات نمایند و توضیح در مورد محیط، ظاهر نوزاد و اینکه چرا نوزاد نمی تواند به خانه بیاید دهید. در صورت امکان عکس یا چیزهای دیگر از نوزاد تهیه نموده و (در صورت عدم ملاقات) به آنها بدهید و یا آنها را در تخت یا انکوباتور نوزاد در صورت امکان قرار دهید.
- آمادگی خانواده را بررسی کنید و روشهای لازم مراقبت و بررسی نوزاد را به آنها بیاموزید. در صورت امکان یک یا دو شب قبل از ترخیص را در یک اتاق در بیمارستان با نوزاد بگذرانند تا برای مراقبت از نوزاد در خانواده آماده باشند.
- در جائی که کمکهای دیگری مورد نیاز باشد والدین را به موسسات یا خدمات مناسب ارجاع دهید.
- فرصتی برای خانواده پیش بیاورید تا بتوانند احیاء قلبی ریوی نوزاد را فرا گیرند، تا در صورت بروی خفگی روش مناسب را بکار گیرند.
موفق باشید
